Çocukluk yıllarımda, çok ama çok ünlü bir güreşçimizin (Yaşar Doğu) vefatının ardından yayınlanan bir karikatür halen aklımdan çıkmaz. Karikatürde, rahmetli toprağa verildikten sonra, etraftakiler birbirlerine soruyorlardı, ’Peki bu madalyaları nereye sığdıracağız ‘.İşte bugün de aynı durumla yeniden karşılaştık, dostum, ahbabım arkadaşım, ufuk yıldızım İlber Ortalı hoca, fiziken aramızdan ayrıldı.
Biz öyle sanalım, o artık eserleriyle, yazıları ile ve yol göstericiliğiyle sonsuza kadar insanlığın kalbinde yaşayacak.
Gençler ondan devir aldıkları, araştırmacı, soruşturmacı ve karşılaştırmacı bilim geleneğini sürdürecekler.
O benim değil, tüm insanlık için bir bilgi okyanusuydu, yani bir ummandı.
Onu anlatmak böyle satırlara sığmayacak kadar zor.
Benim için onun değerini anlatacak bir anımı anlatayım. Moskova Devlet Üniversitesi Asya Afrika Enstitüsü )ISAA) Direktörü Rahmetli, Profesör Doktor Meyer Serafimoviç’in,’ Yaşadık, ünlü tarihçi ve bilim adamı İlber Ortaylı Moskova’ya Kültür Ataşesi olarak geliyormuş ‘ şeklindeki sevinci bile, Ortaylı’nın değerini bir nebze olsun anlatır.
Yazdığım kitabımın arka kapak yazısı, onun anısı olarak kaldı.
Benin içimde ki ukde de, onunla yayınevinin bahçesinde saatler sürecek bir sohbet konusunda anlaşmış ,ama onu yerine getirememek oldu.
İlber hoca, yaşarken ölümsüzlüğü yakalamıştı…
O artık milyonların anılarında, kalbinde, kütüphanesinde bizlere gülümsüyor… Oradan ışık saçmaya devam ediyor…